Ding 18: Library Thing

Persoonlijk heb ik er niet veel behoefte aan om mijn hele boekenbezit te catalogiseren, laat staan dit wereldkundig te maken. Mijn boeken staan keurig alfabetisch op auteur of op onderwerp gerangschikt (hoezo beroepsdeformatie?)in mijn boekenkast, zodat ik alles snel kan vinden.

Ik kan me wel voorstellen dat het leuk is om een voor bepaald genre aan Library Thing toe te vertrouwen, bijvoorbeeld: je tuinboeken, je kookboeken of je boeken over handboogschieten, om maar wat te noemen. Leuk om hier recensies van te lezen en leessuggesties op te doen.
Zelf heb ik nu een deel van mijn boeken over de Himalaya, Tibet en Nepal aan Library Thing gekoppeld.
Na wat gefröbel en gecopy-paste heb ik de meeste boeken nu zelfs van een plaatje van de omslag voorzien. Jammer dat de omslagen van de VUBIS-catalogus zich niet lieten uploaden, die zijn vaak erg goed van kwaliteit.

Ding 17: Bekijk een Web 2.0 site naar keuze

Uit het duizelingwekkende aantal 2.0 toepassingen is het moeilijk kiezen.
Sommige toepassingen vind ik een echte aanwinst, andere kunnen me gestolen worden: wat moet ik (of wie dan ook) er in hemelsnaam mee?

Met name de Web 2.0 toepassingen die door 23 Dingen tot mij zijn gekomen, zijn inmiddels niet meer weg te denken.
Blogger, Flickr, Google Earth, De.icio.us, Bloglines: ik heb het allemaal omarmd en denk zeker dat ze voor mij persoonlijk en ook voor de bibliotheek een verrijking vormen.

Ding 16: YouTube video

Eerst maar eens een poging wagen om een YouTube video op op mijn blog te zetten over een stukje van de Friendship Highway tussen Tibet en Nepal, waar ik in 2004 ook reed. Dit alles begeleid door een muziekje dat die je er uit werkelijk ieder Nepalees winkeltje hoorde komen.
Het plaatsen blijkt simpel genoeg te zijn. De tags zijn duidelijk, erg handig is de lijst van gerelateerde video's.

Over het algemeen vind ik de particuliere video's van bedroevend slechte kwaliteit, een enkeling uitgezonderd. En waarom zoveel mensen hun onnozele of dubieuze privé-bezigheden via YouTube met de wereld willen delen, is me ook een raadsel.

Als promotiefilmpje voor de bibliotheek of als instructiefilmpje, zoals de hilarische dotSUB video's van deze cursus, kan het wel een erg leuk en handig instrument zijn.

Persoonlijk denk ik niet dat ik veel tijd zal steken in het bekijken van YouTube, of ik moet me ooit ontzettend gaan vervelen.

Ding 15: Podcasts

Voor deze opdracht heb ik me geabonneerd op de podcast van Bibliotheek Waterweg in Schiedam. Daar heb ik een erg leuke lezing van Midas Dekkers beluisterd, een aanrader! Meteen een goed voorbeeld van een mooie bibliotheektoepassing van podcasts.

Verder is podcast wellicht een uitkomst voor bepaalde doelgroepen die ik nog niet langs heb zien komen, nl. laaggeletterden en mensen met een visuele beperking: voor recensies van (luister)boeken, lezingen, actuele informatie over de bibliotheek etc.

Verder zie ik mezelf, zeker op mijn werk, niet achter mijn pc podcasts beluisteren, daarvoor ben ik niet goed genoeg in multi-tasken, iets wat mijn collega's meteen zullen beamen.
Thuis zit ik hiervoor niet vaak/lang genoeg achter mijn pc, zeker straks niet meer, in een leven na 23 Dingen.
Een iPod of MP3-speler om podcasts op te zetten bezit ik niet, maar ik moet nog wel ergens een walkman hebben..

Ding 14: Instant Messaging

Sinds de cursus Digitaal Inlichtingenwerk in 2006 heb ik een MSN-account, waarmee we destijds wat hebben geoefend.

Omdat tegenwoordig bijna niemand meer - ook ik niet - doorlopend online is, gebruik ik IM nog maar zelden. Eigenlijk alleen nog maar om af en toe op een regenachtige zondagmorgen met één van mij zoons te chatten. Deze 'gesprekken' blinken meestal uit in oppervlakkigheid en ontaarden doorgaans in een melige woordenspel. Inderdaad: blahblah.
Als ik iets zinnigs heb mee te delen, stuur ik wel een mailtje of pak ik de telefoon.

Als instrument bij vraagafhandeling, bijv. bij Al@din, kan IM handig zijn om vraagverheldering te krijgen. Voor verdere afhandeling van de vraag, wat meer tijd vergt, vind ik het een te ongeduldig medium.

Ding 13: online kantoortoepassingen

Bij Google Docs & Spreadsheets heb ik braaf een document gemaakt en daar samen met een collega aan gesleuteld, wat mij het gevoel gaf met een soort super-basic wiki bezig te zijn.
Omdat ik geregeld aan verschillende pc's werk, kan Google Docs wellicht een handig instrument zijn.

Verder kan ik me op dit moment niet voorstellen op welke manier Google Docs mijn leven zou kunnen verrijken.
Maar zo dacht ik 10 jaar geleden ook over een mobiele telefoon.

Het leuke van taal

De (Nederlandse) taal is voor mij alijd weer een bron van lering en vermaak. Daarom heb ik mij geabonneerd op de e-mail nieuwsbrief Taalpost, een gezamenlijk initiatief van het Genootschap Onze Taal en Van Dale.
Op vrijdag bevat Taalpost een maandelijks wisselende rubriek, met bijvoorbeeld een citaat van de maand, een taalweetje of een tekstuele uitglijer.
Vandaag stond hierin een hilarisch artikel over computervertalingen dat ik jullie niet wil onthouden:

Broodje Translate Server Error
Een anonieme columnist van het Genootschap Onze Taal besteedde vorige week op de website Nu.nl aandacht aan de missers die veroorzaakt worden doordat makers van bijvoorbeeld handleidingen klakkeloos uitgaan van de diensten van online-vertaalcomputers. In de handleiding van een Chinese rijstkoker trof de columnist bijvoorbeeld de volgende zin aan: "De commissaris van sociale zaken heeft koorts het gerecht te neuken met de binnenjolui".

Een wel heel fraai voorbeeld werd onlangs onthuld op het Amerikaanse reclameschrijversweblog Dear Jane Sample. Op een Chinees bord staan enige voor de redactie van Taalpost onleesbare karakters. Gelukkig heeft de maker van het bord zijn tekst ook door een vertaalmachine gehaald en het resultaat in fraaie letters op het bord erbij geschreven: 'Translate server error'.
Column Onze Taal over computervertalingen
Translate server error

Kijk, hier kan ik nou zó van genieten!